از پی رد و قبول عامه،خودرا خر مساز!

باز هم فیلم جذاب بود و ارزش دوبار دیده شدن و چه بسی چندین بار دیده شدن را داشت و نکات جدید دستگیر آدم میشد.

از نکات این سانس بازدید به سه نکته اکتفا میکنم و زیاد باعث سر درد نمیشوم

۱. بدلیل اینکه دفعه قبلی در حین پخش چنین فیلم مهمی سرکار فاطمه زهرا خانم خواب تشریف داشتند و نیز به علت تعدی به ظرف پف فیل صندلی بغلی با هوچی گری و غوغا سالاری باعث خروج بنده از سالن و خرید پف فیل شدند، اینبار تحریم شده و نزد عزیز خانم ماندند و ما به اتفاق هیئت همراه به صورت زوجانه به سینما رفتیم و فیلم را دیدیم

۲. در لحظه برگزاری پارتی در ستاد انتخاباتی حاجی گیرینف بعلت زیبایی این قسمت یک بابایی توی چند ردیف جلوتر موبایلش رو در آورد که فیلم برداری کنه ولی مراقبان سالن اومدند مانعش بشوند که احمق مراقب سالن رو به طور طلبکارانه ای هل داد و او هم بنده خدا تعادلش به هم خورد و افتاد زمین و رفت و با هیئت همراهی برگشت که گرفتند به زور بردنش و تقریبا اواخر فیلم بود که برگشت نشست سر جاش که اینهم به خاطر بی فرهنگی خودش بود و صد آفرین به مراقب سالن زرنگ

۳. این بار به نظرم زیباترین قسمت فیلم از لحاظ دیالوگ مکالمه  تلفنی سیدجواد هاشمی با حاج آقا بود در مورد استعفا دادن از انتخابات و کنار رفتن که وقتی مواجه شد با این جمله که آبروت میره و مردم چی میگند گفت: خدا بیامرزه میرزا رو همیشه میگفت

از پی رد و قبول عامه خود را خر مساز

چون که نبود کار عامی جز خری یا خرخری

گاو را باور کنند اندر خدایی عامیان

نوح را باور ندارند از پی پیغمبری

به نظرم توی این دوبیتی دنیایی معنی و عرفان و چندین حدیث نهفته است که خودش به اندازه یک فیلم دو ساعته حرف داره

راستی نمیدونم به خاطر چی بود (شاید آمادگی روحی) که اینبار به خنده های فیلم هم گریه کردم و خلاصه تا آخرش آبغوره میگرفتم.